Çini, toprağa şekil verilip pişirildikten sonra geleneksel motiflerle süslenmiş, içi ve dışı veya tek yüzü sırlı, mimariye bağlı olarak da gelişen bir sanat türüdür. Farklı dönem ve bölgelerde hazırlanışı değişiklik göstermektedir. İlk olarak Türkler Orta Asya’da çini imal etmeye başlamışlardır. Kaşan, Turfan, Aşkar ve Koça bölgelerinde yapılan kazılarda bulunan fırın artıkları ve parça çiniler, Türklerin çok eski devirlerde 8. yüzyıldan önce çiniyi bir sanat dalı olarak ele aldıklarını göstermektedir. Mimaride kullanılan çiniye 18. yüzyıla kadar “kaşi”, çini eşyaya (tabak, vazo, kase vb.) “evani” (kap-kacak) adı verilmiştir. O dönemde Çin’den ithal edilen porselenlerin kalitesinin yüksekliği ve Çin porselenlerinin ün kazanmasından ötürü Türk yapısı kaşiye, kalitesinin yüksekliğini vurgulamak için “çini” denmeye başlanmıştır.

(Visited 381 times, 1 visits today)