Mardin Evleri ve Köşkler
Mardin kenti, temel yapım malzemesi olarak kolay işlenebilen sarı kalker taşının kullanıldığı, çeşitli motiflerle bezenmiş geleneksel evlere sahiptir. Bölgedeki çok sayıda ocaktan çıkarılan sarı kalker taşı, yapı üretimine egemen olmuş, kapı, pencere, asma kat gibi zorunlu kullanımların dışında ahşap işçiliğine yer verilmemiştir. Evleri 4 metre yüksekliğe ulaşan duvarlar çevirir ve sokaktan ayırır. Bu duvarlarla sert iklime karşı koruma sağlanır. Yazlık denilen iç avlu veya bahçede, eskiden ahır olarak kullanılan, günümüzde ise depo işlevi gören yerler bulunur. Eyvan yazın yaşamın geçtiği bölümdür. Eyvan ve revak gibi yarı açık kısımlar, özellikle batı güneşine karşı gölgede kalacak biçimde yapılmıştır. Artukoğulları döneminde yapılan dini ve sosyal amaçlı yapılar; işlev, plan, form ve süsleme nitelikleri ile Anadolu Türk Mimarisinde önemli yere sahiptirler. Mardin evlerinin en önemli özelliği taş işçiliğidir. Kapı ve pencereleri sütuncuklar, kemerler ve değişik motiflerle süslenmiştir. Merkez yerleşimi, 1979 yılında kentsel sit alanı ilan edilmiştir.




